استراتژی جدید سمسون دودا برای المپیای ۲۰۲۶: بازگشت به اصل حجم

جی کاتلر، قهرمان چهارگانه مسابقات بدنسازی مستر اولمپیا، در جدیدترین اظهارات خود پیرامون آینده سمسون دودا، با تحلیل دقیق‌تری از پتانسیل‌های این بدنساز بریتانیایی-نیجریه‌ای به سراغ ریشه‌های موفقیت در صحنه رقابت‌ها رفته است. کاتلر با اشاره به عملکرد اخیر دودا در مسابقات اروپا پرو که در آفنباخ آلمان برگزار شد، بیان کرده که استراتژی اصلی این ورزشکار برای بازپس‌گیری تاج سندو، تمرکز بر «حجم عظیم» به جای تلاش برای دستیابی به سطحی بی‌نقص از خشکی و کات عضلانی است.

سمسون دودا که با شکست رگن گرایمز و سایر رقبا قهرمانی خود را در اروپا پرو تثبیت کرد، این نمایش را به عنوان آخرین آمادگی خود پیش از رویداد بزرگ المپیای ۲۰۲۶ در لاس‌وگاس ارائه داد. کاتلر در اپیزود اخیر پادکست «جی‌واکینگ» خود با یادآوری تجربه شخصی‌اش در رقابت‌های دهه ۲۰۰۰، بر این باور است که دودا نباید سعی کند در زمین بازی رقبای کوچک‌تر خود، با آن‌ها رقابت کند، بلکه باید همان ویژگی منحصر به فردی که او را متمایز می‌کند، به عنوان سلاح اصلی به کار گیرد.

درس‌هایی از گذشته: مقایسه با دوران رکس کولمن

کاتلر برای توجیه دیدگاه خود، به دوران رقابت شدید میان خود و رکس کولمن اشاره کرد. او خاطرات خود از مطالعه دقیق رقبا و تغییر استراتژی‌ها را بازگو می‌کند. کاتلر یادآور می‌شود که دودا در سال ۲۰۲۴ با ترکیبی از حجم، فرم و پرپشتی عضلانی موفق به کسب عنوان المپیای شد، اما تلاش او برای بهبود کات در سال ۲۰۲۵ منجر به سقوط به رده چهارم و صعود دیرک لانسفورد به قهرمانی شد. اما کاتلر معتقد است درس مهم این است که دودا لازم نیست برای پیروزی به سطح کات رقبای کوچک‌تر خود برسد.

به نقل از کاتلر: «او در حال بازی کردن در زمینِ یک ویژگی دیگر بود… اگر او بتواند سفت و محکم باشد، حتی اگر کامل‌ترین خشکی را نداشته باشد.» این دیدگاه با جمله معروف لی هانی نیز همخوانی دارد که بر این اصل تأکید دارد که همیشه یک بدنساز بزرگ و قدرتمند بر یک بدنساز کوچک غلبه می‌کند، مشروط بر آنکه آن بدن بزرگ، آمادگی نسبی کافی را حفظ کرده باشد.

چالش پیش روی دودا در المپیای ۲۰۲۶

سمسون دودا با وجود این استراتژی، با رقابتی بسیار سنگین و پرشتاب در المپیای ۲۰۲۶ روبرو خواهد بود. حضور قهرمان مدافع، دیرک لانسفورد، نیک واکر، اندرو جکد و سایر نام‌های مطرح، صحنه رقابت را بسیار پیچیده کرده است. کاتلر با تأکید بر اینکه نمی‌خواهد موفقیت‌های اخیر لانسفورد را دست‌کم بگیرد، یادآوری می‌کند که دیرک لانسفورد پس از باخت و بازگشت، در بخش‌هایی مانند توسعه عضلات پا بهبود چشمگیری داشته است.

با این حال، نقطه تفاوت احتمالی دودا می‌تواند در «حجم» او نهفته باشد. کاتلر اشاره می‌کند که اگر دودا بتواند همان حجم باورنکردنی و گسترده خود را حفظ کند و تنها به اندازه کافی خشکی و آمادگی را به دست آورد تا برتری‌های بدنی‌اش قابل مقایسه با رقبا باشد، می‌تواند برای رقبا به یک کابوس تبدیل شود. این یعنی دودا به جای کم کردن وزن و تلاش برای رسیدن به حد نصاب کات‌های افراطی، باید سعی کند بدنی عظیم، پُر و سفت به صحنه بیاورد تا اجازه دهد حجم بالای عضلانش به تنهایی تصمیم‌ساز باشد.

سمسون دودا اکنون برای اثبات این نظریه که «خیلی بزرگ است تا بباخته باشد» آماده می‌شود. او در تاریخ ۲۴ تا ۲۷ سپتامبر در لاس‌وگاس، در مقابل هیئت داوران و تماشاگران از این استراتژی دفاع خواهد کرد. این نبرد میان «حجم خالص» دودا و «کامل بودن و کات بالا» دیرک لانسفورد، یکی از جذاب‌ترین بخش‌های انتظار برای ورزش‌های بدنسازی در سال ۲۰۲۶ محسوب می‌شود.