خرابکاریهای اینفلوئنسرها در برابر حقایق علمی بدن
اگر شبکههای اجتماعی را چک کنید،-feed شما پر از کلیپهایی از افراد متناندام است که در حال انجام حرکات خلاقانه و عجیبوغریب با وسایل مقاومتی هستند. این محتواها اغلب با این ادعا ارائه میشوند که بهترین روش برای هدفگذاری روی یک گروه عضلانی خاص یا حتی یک قسمت از بدن هستند. در بخش مربوط به زنان، به طور غریبانهای ۹۸ درصد از این تمرینات روی پاها و باسن متمرکز است. در مقابل، آقایان معمولاً روز پا را نادیده میگیرند و به جای آن، از انواع حرکات متنوع با یا بدون مقاومت استفاده میکنند تا خود را در یک برنامه بدنسازی دلخواه برای بالاتنه جا دهند.
کل این فرآیند به نظر بسیار ساختگی و به طرز غیرضروری پیچیده میآید. در حالی که مفهوم وزنهبرداری در اصل بسیار ساده است—شما چیزی سنگین را بلند میکنید، به کنترلشده پایین میآورید و این کار را تکرار میکنید—مشکل اصلی در تعهد بیپایان برای زندگی، خوردن و تمرین مانند یک ورزشکار است. این مسیر پاداش فوری ندارد و مگر اینکه شما بدنی عضلانی و آماده داشته باشید، هیچکس نمیتواند درک کند که رسیدن به آن چقدر دشوار است. به اطراف خود نگاه کنید؛ حتی در باشگاهها هم تعداد افراد لاغر و عضلانی بسیار ناچیز است.
چرا تمرینات کمپاند بر تنوعهای گمراهکننده برتری دارند؟
اینفلوئنسرهای فیتنس امروزی به طور پیشفرض نیاز دارند که یک نقطه تمایز ایجاد کنند و وابستگی ایجاد کنند. آنها نیاز دارند شما فکر کنید که آنها باهوشترین و بهترین مربی هستند و شما برای رسیدن به اهداف فیتنس خود به آنها وابستهاید. آنها کاری میکنند که شما احساس کنید بدون محتوای آنها هرگز نمیتوانید به نتیجه برسید. این موضوع به ویژه با دیدن افراد ضعیف و لاغر در باشگاهها بیشتر قابل توجه است.
هدف اصلی این نمایشها، کمک به شما برای ساخت عضله نیست؛ بلکه هدف ایجاد کلیک و بازدید است. کسی با دنبال کردن جوئیر متراتز (Joey Matteratz) در اینستاگرام، بازوی ۲۱ اینچی نساخته است. ساخت چنین بازویی سالها زمان میبرد، اما جوئیر به کلیکهای لحظهای امروز نیاز دارد. بنابراین، او ویدیویی از بازویی که قبلاً ساخته است منتشر میکند. پس از یک هفته، آنها از حرکات پایهای اما موثر خود خالی میشوند و مجبور به استفاده از واریاسیونهای پیچیده میشوند.
اینجاست که کل ماجرا فرو میریزد، آسیبدیدگیها بالا میرود، بحثها شکل میگیرد و هیچکس عضلهای نمیسازد. واقعیت این است که بدن شما از حرکات عجیب مثل جلو بازو با هالتر EZ، کار با توپهای بوسو (Bosu ball) یا سیستمهای کشی که از یوتیوب گرفتهاید، چیزی نمیفهمد. بدن شما تنها به “تنش” (Tension) و “مقاومت” پاسخ میدهد. مهم نیست که چگونه به نقطه نهایی خستگی برسید، مهم این است که به آنجا برسید. طبیعت مادر در طول خواب شما کار رشد را انجام میدهد.
برنامه ۵ روزه تمرینات کمپاند برای مبتدیان و حرفهایها
برای یک مبتدی، باید تمام این شایعات و ناهنجاریهای اینترنتی را پاک کرد. گزینههای تمرینی شما در واقع محدود است، زیرا آنچه در ابتدا نیاز دارید، ایجاد یک پایه محکم است. این پایه با حرکات بنیادین ساخته میشود: حرکات کمپاند سنگین، کنترلشده و دقیق. این حرکات باید ۵ یا ۶ ست باشند و کل بدن را در هفته پوشش دهند.
گزینههای کلیدی شامل موارد زیر است:
- اسکوات یا پرس پا
- پرس سینه در زوایای مختلف
- بارفیکس یا زیربغل خلبانی
- ددلیفت (زیر بغل خم)
- زیربغل قایقی
- پرس سرشانه نشسته
- نشر جانب
- پارالل یا پرس سینه دست جمع
- جلوبازو هالتر ایستاده
این تمام چیزی است که شما نیاز دارید. توزیع این حرکات در یک برنامه ۵ روزه نمونه به شکل زیر است:
دوشنبه – سینه
– پرس سینه تخت
– پرس سینه شیبدار
– پرس سینه شیب منفی (Decline)
سهشنبه – پشت (زیربغل)
– بارفیکس
– زیربغل خلبانی
– زیربغل قایقی نشسته
چهارشنبه – پا
– اسکوات یا پرس پا
– ددلیفت
پنجشنبه – سرشانه
– پرس سرشانه نشسته
– نشر جانب
جمعه – بازو
– جلوبازو هالتر
– پارالل یا پرس سینه دست جمع
آخر هفته را استراحت کنید و دوباره از دوشنبه شروع کنید. این کار را هر هفته به مدت سه سال ادامه دهید… بله، به همین سادگی است که همه چاقالو (Jacked) نمیشوند. چون خیلی کم به این کار علاقه دارند. اما تعداد کمی هستند که این کار را میکنند و شما میتوانید آنها را به راحتی در باشگاه تشخیص دهید. اصل مطلب ساده است: ساده نگهش دارید.
بدون دیدگاه